หนึ่ง สอง สาม ก็อก ก็อก ก็อก!
หนึ่ง สอง สาม ก็อก ก็อก...
หนีสิ! ฉันจะจับตัวเธอได้แล้วนะ!
สถานเลี้ยงเด็กกำพร้ากู๊ด เช็พเพิร์ด ฮัลโหล?
เรื่องเรียบร้อยแล้วค่ะ
เธอกำลังวิ่งเล่นอยู่ เรายังไม่ได้บอกเธอเลย
ลอร่าจะมีความสุขมากที่บ้านใหม่ อย่าห่วงไปเลยค่ะ
เจอกันบ่ายนี้นะคะ
พวกเพื่อนๆ คงจะคิดถึงเธอมากนะ ลอร่า
จับตัวได้แล้ว!
'สถานรับเลี้ยงผี'
แม่ฮะ!
เดี๋ยวผมไปเอง ถึงตาผม
แม่ฮะ!
แม่มาแล้วจ้า!
ซิโมญ!
"พวกนั้น" อยู่ข้างนอก ฟังสิฮะ
มาเถอะจ้ะ นอนเถอะ
นี่...ซิโมญ ลูกรัก
อ๋อ แม่เข้าใจแล้วล่ะ!
วัตสันกับเปเป้ เล่นกันอยู่จนดึกดื่น...
ตอนนี้ก็เลยกลับเข้าบ้านไม่ได้ ใช่มั้ยจ๊ะ?
มาเร็ว เข้ามาสิจ๊ะ
อายุก็ไม่ใช่น้อยๆแล้วนะ ลูกน่ะ?
ตอนแม่ยังเป็นเด็ก แม่ไม่กลัวที่นี่เหรอฮะ?
ไม่หรอกจ้ะ ลูกรัก ลูกก็ไม่ควรจะกลัวนะ มีพวกเราอยู่พร้อมหน้า...
ไหนจะยังประภาคาร ที่เปิดไฟทั้งวันทั้งคืนอีก
- ประภาคารเหรอฮะ? - ตรงโน้นไงจ๊ะ...
แต่มันคงใช้การไม่ได้แล้วมั้งฮะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเราไปเที่ยวหาด แม่จะพาลูกไปดูเอง
แล้วทำไมมันถึง ใช้การไม่ได้แล้วฮะ?
ลูกเก็บความลับเก่งมั้ยล่ะจ๊ะ?
อันที่จริงน่ะ มันยังใช้การได้อยู่นะ
แต่แสงที่ส่องมันมองไม่เห็น แถมยังช่วยปกป้องเราจากอันตรายนะจ๊ะ
แสงที่มองไม่เห็นเหรอฮะ?
จ้ะ ลองนี่ดูนะจ๊ะ
ลองมองหน้าต่างดู เดี๋ยวลูกก็เห็น
ตรงโน้นนะ อย่าขยับ
เห็นมั้ยจ๊ะ?
ไงจ๊ะ? ลูกเห็นมั้ย?
เด็กพวกนั้นที่กำลังจะมา...
ทำไมเขาถึงอยู่ที่บ้าน ไม่ได้ล่ะฮะ?
ลูกรัก ก็เพราะว่าพวกเขา เป็นเด็กพิเศษ...
เลยต้องการการดูแล อย่างพิเศษมาก
พวกเขามาแล้วกลับไปไม่ได้ เพราะว่าบ้านพวกเขาอยู่ไกลมาก
เข้าใจหรือยังจ๊ะ?
คืนนี้ผมขอนอนกับแม่ ได้มั้ยฮะ?
แหม ได้ทีเลยนะเรา!
พ่อฮะ ไม่ไปเที่ยวหาดเหรอฮะ?
แล้ววัตสันกับเปเป้ ไม่ไปด้วยเหรอ?
ไม่ไปฮะ เมื่อคืนพวกเขา ยังไม่ได้นอนกันเลย
ลูกนี่ฉลาดเป็นกรดเลยนะ! มีเพื่อนมาเฉพาะตอนเวลาเหมาะๆ
งั้นพ่อไปด้วย พ่อคนฉลาด ทานยาซะนะ
ตัว "ซ" เนี่ย มาจากซิโมญนะฮะ
ขึ้นไปเอากระเป๋าที่ชั้นบนซะนะจ๊ะ เดี๋ยวพ่อไปเจอเราทีหลัง ตกลงมั้ยจ๊ะ?
ไม่คุณก็ฉันควรจะคุยเรื่องนี้ กับซิโมญนะคะ
เรื่องเพื่อนที่มองไม่เห็นของเขาน่ะ
เรื่องปกติออก อย่ากังวลไปเลย ลูกคงเหงา เขาเลยเบื่อๆ
เดี๋ยวเขาก็ลืมไปเอง พอเด็กจริงๆเข้ามาน่ะ
- ใจเย็นๆ ก่อนสิ! - ได้ ได้
เดี๋ยวทุกอย่างก็เรียบร้อย
แล้วเราก็จะมีบ้านแสนสุข
ผมดีใจมากนะ ที่เราอยู่พร้อมหน้ากันที่นี่
- โจรสลัด - โจรสลัด
- ถ้ำ - ถ้ำ
- แล้วก็ ประภาคาร - เเละ ประภาคาร
งั้นเอาเป็นว่า
กาลครั้งหนึ่ง มีโจรสลัดที่แย่มากๆๆคนนึง...
เขาเอาสมบัติไปซ่อนในถ้ำ ใกล้ประภาคารหลังนึง
- สมบัติอะไรฮะ? - สมบัติที่ขโมยมาไงจ๊ะ
- แต่ว่ามันไม่ง่ายนะ... - แต่ว่า...
..ที่จะเข้าไปในถ้ำนั่นได้
- พวกเขาก็จะเคาะก้อนหิน... - แล้วเขาเข้าไปข้างในได้ยังไงฮะ?
...เข้าไปตามช่องว่าง ในก้อนหิน...
...ที่มีหินก้อนใหญ่ อยู่ข้างในหินก้อนอื่น...
...แล้วก้อนหินก็จะ...แบบนี้ไงจ๊ะ
ในนั้นล่ะจ้ะที่พวกเขา เคยใช้ซ่อนพวกสมบัติที่ได้มา
หวัดดี?
ซิโมญ?
ซิโมญ กลับกันเถอะจ้ะ!
ซิโมญ?
เธอชื่ออะไรเหรอ?
ฉันชื่อซิโมญ มาเล่นกันมั้ย?
ทำไมล่ะ? เธอมาเล่นไม่ได้เหรอ?
เธออยากมาเล่นที่บ้านฉัน ทีหลังกันมั้ย?
ซิโมญ...
ลูกไปทำอะไรตรงนั้น?
เราเล่นกันอยู่ฮะ
แต่ว่าวัตสันกับเปเป้ ไม่ได้มาด้วยนี่จ๊ะ
ไม่ใช่พวกเขาฮะ เด็กผู้ชายอีกคน
งั้นก็บอกเขาให้ไปเล่นที่อื่น เล่นตรงนี้มันอันตรายนะ
มาเถอะ ไปกันเถอะจ้ะ
เขาไปเล่นที่บ้านได้มั้ยฮะ?
ลูกโยนเปลือกหอยทิ้งทำไม ซิโมญ?
เอาไว้ใช้นำทาง ให้เพื่อนผมตามไป...
เขาจะได้ไปเล่นที่บ้านได้ไงฮะ
- ลูกมีเพื่อนใหม่อีกแล้ว เป็นไงล่ะคะ? - อีกคนแล้วเหรอ?
เราคงไม่มีห้องว่าง ให้เด็กพวกนี้หรอก
- หวัดดีค่ะ - สวัสดียามบ่ายค่ะ
ขอโทษนะคะที่ฉันไม่ได้โทรมาก่อน คือฉันหาเบอร์โทรคุณไม่เจอ
ฉันชื่อ เบนิกญ่า เอสโคเบโด้
เป็นนักสังคมสงเคราะห์
ต้องขอโทษด้วยนะคะ คุณอุตส่าห์เดินทางมาถึงที่นี่...
แต่ฉันยังไม่ได้เตรียม เรื่องสัมภาษณ์งานสำหรับวันนี้เลย
สัมภาษณ์งานเหรอคะ? เปล่าค่ะ ฉันมาที่นี่ด้วยเรื่องของซิโมญ
ห้องรับแขกน่านั่งจัง!
บ้านสวยมากเลยนะคะ
คุณหาบ้านแบบนี้เจอ ได้ยังไงคะเนี่ย?
ฉันเคยโตที่นี่ค่ะ มันเคยเป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ฉันอยากกลับมาตลอด เราเลยคิดใช้มันเป็นบ้าน
บ้านเหรอคะ?
สำหรับเด็กพิเศษ คุณไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้นหรอกเหรอคะ?
ถ้าจะทำเป็นแบบนั้น คุณคงต้องใช้คนเยอะมากๆ
ไม่ใช่บ้านทำนองนั้นหรอกค่ะ
มีเด็กๆมาอยู่ด้วยสัก 5-6 คน เราคงจะมีความสุข
ยิ่งมากคนยิ่งมากความ จริงมั้ยคะ?
แล้วเรื่องซิโมญล่ะคะ?
อ๋อค่ะ ค่ะ
เมื่อวานฉันได้รับ แฟ้มของเขา...
เลยมาคิดว่า "ฉันน่าไปเยี่ยมพวกเขาดู เผื่อว่าเขาต้องการอะไร"
คุณเปลี่ยนแปลงอะไรเยอะ ในบ้านมั้ยคะ?
โทษนะคะ คือฉันไม่เข้าใจ ว่าคุณมาที่นี่ทำไม
ข้อมูลนี่เก่าไปแล้ว
ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันก็ได้รับมันมา หมดทุกอย่าง
มีวิธีรักษาใหม่ๆ อยู่ในขั้นการทดลอง...
ซึ่งยังต้องการคนสมัครอยู่ ฉันคิดว่าคุณอาจจะสนใจ
ก็อย่างที่คุณอาจจะรู้ สามีดิฉันเป็นหมอค่ะ
เรารู้เรื่องการรักษา โรคของซิโมญมาทุกวิธีแล้ว
เชิญคุณกลับไปเถอะค่ะ
ซิโมญไม่รู้ว่าเขาเป็นเด็กที่รับมาเลี้ยง หรือเรื่องโรคที่เขาเป็นอยู่...
ฉันเองอยากจะจัดการเรื่องพวกนี้ เวลาสามีฉันอยู่บ้าน
เปลี่ยนที่อยู่
ผลเลือดบวก
คาร์ลอส
ผมไปเอง ถึงตาผมแล้ว
นั่นใครน่ะ?
คุณมาทำอะไรที่นี่?
คาร์ลอส! คาร์ลอสคะ!
มีเรื่องอะไรเหรอ?
คุณคิดจะฟาดหัวยายแก่นั่น รึไง?
คืนนี้ไปนอนกับซิโมญเถอะ
ถ้ายานนั่นโผล่มาอีก เราจะโทรเรียกตำรวจ
แม่ฮะ!
ผมตื่นได้หรือยัง?
ผมตื่นได้หรือยังฮะ?
แม่ฮะ...
- ผมตื่นได้ยัง? - ซิโมญ ไม่เอาน่า
ลูกตื่นแล้วนี่
ลุกขึ้นเถอะจ้ะ ลูกรัก
เวนดี้โตขึ้น
เวนดี้แก่ตายเหรอฮะ?
เวนดี้แก่ตัวลงแต่ปีเตอร์แพน พาลูกสาวของเธอไปเนเวอร์แลนด์ทุกปีจ้ะ
แล้วทำไมเวนดี้ไม่ตามไปด้วยฮะ?
คือว่า...
ถ้าปีเตอร์แพนมาเอาตัวผมไป แม่จะตามไปด้วยมั้ยฮะ?
ไม่หรอกจ้ะ แม่แก่เกินกว่าจะไป เนเวอร์แลนด์แล้วนะ ลูกรัก
- แม่อายุเท่าไหร่ล่ะฮะ? - 37 จ้ะ
แล้วแม่จะตายตอนกี่ปีฮะ?
ถามอะไรแบบนั้นกัน?
ก็คงจะอีกนานเลย จนกว่าลูกจะแก่หงำเหงอะ
ผมจะไม่แก่หรอกฮะ
ผมจะไม่โตขึ้นมา
ลูกอยากเป็นอย่าง ปีเตอร์แพนเหรอจ๊ะ?
เหมือนอย่างพวกเพื่อนใหม่ของผม
- มีมากกว่า 1 คนเหรอจ๊ะ? - 6 คนฮะ
- พวกนั้นไม่โตขึ้นเลยเหรอ? - ไม่ฮะ
ในมือพวกเขากำอะไรอยู่จ๊ะ?
สมบัติฮะ เอาไว้ใช้เล่น
แม่เข้าใจแล้วล่ะ พวกเพื่อนที่มองไม่เห็น ของลูกเล่นด้วยกันเหรอ?
แน่นอนฮะ
พวกเขาขโมยสมบัติของแม่...
ของที่แม่รัก แล้วแม่ก็ต้องหามันให้เจอ
เล่นเกมแบบนั้นเหรอจ๊ะ? หาของที่พวกเขาเอาไปจากลูกน่ะ?
ฮะ แต่ต้องตามเบาะแส
ถ้าแม่หาเจอ พวกเขาจะให้แม่ขออะไรได้อย่างนึง
งั้นตอนนี้ ลูกมีสมบัติเหรอจ๊ะ?
เหรียญพิเศษฮะ
มีคนแก่ลืมไว้ที่สวนสาธารณะ ผมว่ามันเป็นเหรียญทอง...
มีค่ามากเลย
แม่อยากดูมั้ยฮะ?
อย่าเพิ่งดูนะฮะ
- ลูกไปเอาของพวกนี้มาจากไหนกัน? - ผมหามันเจอ
นี่อะไรจ๊ะ?
ไอติมอันแรกที่ผมทาน หลังผ่าต่อมทอนซิล
เหรียญพิเศษ
นี่ไม่ใช่เหรียญหรอกจ้ะ นี่มันฟันน้ำนมของลูก
- ลูกไปหามันเจอจากไหนกัน? - แม่ยังไม่เข้าใจเหรอฮะ?
นี่ล่ะเบาะแสแรก พวกเขาเอาเหรียญผมไปแล้ว
ลูกอยากเล่นเกมล่าสมบัติเหรอ?
เกมเริ่มขึ้นแล้วฮะ
จำได้มั้ยฮะว่าแม่ เก็บฟันน้ำนมของผมไว้ที่ไหน
ถ้าผมหาสมบัติของผมเจอ ผมก็จะขอได้ 1 ข้อ
ทราย ลูกไปเอาทรายนี่จากไหนกัน?
ลูกเป็นคนวางแผนนี่ ใช่มั้ย?
- ที่ชายหาดเหรอ? - ไม่ฮะ ไม่ มันต้องอยู่ที่บ้าน
นี่อะไรเหรอ?
กล่องใส่ของที่ใช้เย็บผ้า!
ซิโมญ รอก่อน!
เร็วสิฮะ มาเร็ว!
อันนี้ล่ะที่ทำให้นึกออก
ผมรู้แล้ว กุญแจใช้ในห้องครัว
สมบัติของผม!
- นี่มันของพ่อเขานะ... - ผมขออะไรได้แล้วขอได้แล้วอย่างนึง!
- ผมขอได้แล้ว! - พอเสียทีเถอะ!
- ผมขอได้แล้ว! - ซิโมญ!
นี่มันข้าวของของพ่อกับแม่นะ ลูกไม่ควรไปแตะต้อง
- เข้าใจมั้ย? - ผมไม่ได้ทำฮะ พวกเขาต่างหาก
- อย่ามาโกหกแม่ - ผมไม่ได้โกหก
แม่นั่นแหละโกหก! แม่บอกว่าแม่เป็นแม่ของผม...
แต่แม่ก็ไม่ใช่!
- อะไรนะ? - แม่ไม่ใช่แม่ผม
- ใครบอกลูกกัน? - เพื่อนผมบอก
- เพื่อนที่ไหน? - โทมัส
โทมัสบอกความจริงหมดแล้ว ว่าผมก็เหมือนพวกเขา...
ผมไม่มีทั้งแม่และพ่อ! และผมก็กำลังจะตาย!
แม่ไม่ใช่แม่ของผม แม่โกหก!
เราอยากให้ลูกโตกว่านี้สักนิด แล้วค่อยคุยเรื่องพวกนั้น
ถ้าลูกอยากจะถามพ่อกับแม่เรื่องอะไร...
ซานตาคลอส ก็เป็นเรื่องโกหกด้วยเหรอฮะ?
ฟังนะ ซิโมญ...
ลูกได้ยินที่แม่กับผู้หญิงคนนั้นคุยกัน...
เห็นแฟ้มนั่นเข้า ก็เลยคิดเกมนี้ขึ้นมา...
เพราะลูกไม่กล้าถามเรื่องนั้น
แล้วถ้าผมไม่ทานยาล่ะ?
ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจ้ะ
ถ้าผมไม่ทานยา อีกนานมั้ยกว่าผมจะตาย?
ก็คงจะอีกหลายวัน หลายสัปดาห์ ใช่มั้ยจ๊ะ?
อย่าห่วงไปเลยจ้ะ เราจะดูแลลูกเอง ลูกจะไม่ป่วยหรือตาย
ตกลงนะ?
เธอไม่รักฉัน! โกหก โกหกทั้งเพ!
โกหก! โกหกทั้งเพ!
ซิโมญ ลงมาสิจ๊ะ ลูก!
ซิโมญ!
เร็วสิจ๊ะ เด็กคนแรกมาถึงแล้วนะ! เร็วเข้า
เรายังไม่ไปไหนทั้งนั้น ผมอยากให้แม่ดูอะไรก่อน
- เหรอจ๊ะ? อะไรล่ะ? - บ้านน้อยของโทมัสฮะ
- ไว้พรุ่งนี้แล้วกัน ไปดูกัน 2 คนแม่ลูก - ไม่ฮะ!
- ไม่ใช่ตอนนี้นะ ซิโมญ - ตอนนี้เลย!
ลงไปข้างล่างเดี๋ยวนี้!
ผมไม่อยากลงไป!
- ลงไปข้างล่าง! - ผมบอกว่าให้มาดูบ้านของโทมัสก่อน!
ก็ได้ ถ้าลูกไม่อยากลงไปข้างล่าง ก็ไม่ต้องลง
ไม่มีใครบังคับลูก
ยินดีต้อนรับ
หน้ากากอยู่ไหนนะ?
ซิโมญ?
ซิโมญ!
ซิโมญ?
ลูกจ๋า!
ลูกรัก?
ซิโมญ!
ซิโมญ?
ซิโมญ ลูกรัก
คาร์ลอส!
เกิดอะไรขึ้น?
ลูกรัก!
ซิโมญ?
ซิโมญ!
ซิโมญ! ซิโมญ!
ซิโมญ!
ซิโมญ! ซิโมญ!
ซิโมญ!
ลูกรัก! ซิโมญ!
ซิโมญ!
ลอร่า!
ไม่!
น้ำกำลังขึ้นนะ!
ซิโมญ!
- ซิโมญ! - ลอร่า!
ลูกอยู่ตรงโน้น เขาอยู่ตรงโน้นนะ คาร์ลอส
ไม่มีใครทั้งนั้น ลอร่า! มาเถอะ
- ไม่มีคน เราอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ - ลูกอยู่ตรงโน้น คาร์ลอส!
เหตุฉุกเฉิน
คาร์ลอสมาแล้ว
เขาคุยกับตำรวจ...
ตอนนี้เขาอยากคุยกับคุณ ถ้าคุณค่อยยังชั่วแล้ว
เป็นไงบ้าง?
ลูกไม่อยู่ในถ้ำนั่น
แต่ฉันเห็นคนนะคะ คาร์ลอส
คุณคงจินตนาการไปเองค่ะ เวลาสับสนแบบนั้น
เชื่อฉันเถอะค่ะ เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น
ฉันชื่อปิลาร์
ฉันรู้ค่ะว่ามันทำใจลำบาก แต่รู้ไว้นะคะว่า ทางเราก็กำลังอย่างสุดความสามารถ...
หาตัวลูกชายคุณให้เจอเร็วที่สุด
ปิลาร์เป็นจิตแพทย์
เธอทำงานกับทางตำรวจ
พวกเขาก็พยายามหาตัวซิโมญกันอยู่
ฉันมีอะไรจะถาม สัก 2-3 ข้อ
สามีคุณเล่าให้ฉันฟัง เรื่องที่รับอุปการะ...
และโรคร้ายของลูกชายคุณ
เพราะเขาถูกรับอุปการะมา...
มันก็มีความเป็นไปได้ ที่เราต้องคำนึงถึง
ความเป็นไปได้อะไร?
เขาอาจจะถูกญาติเขา ลักพาตัวไป
ได้ยินมาว่าไม่นานมานี้ คุณพบว่า....
มีผู้หญิงบุกรุก เจอเขาคาหนังคาเลย
เบนิกญ่า เอสโคเบโด้ นักสังคมสงเคราะห์ มาหาเมื่อ 2-3 วันก่อนค่ะ
เราไม่เจอนักสังคมสงเคราะห์ ชื่อนั้นค่ะ
ช่วยบรรยายรูปพรรณสัณฐาน ของเธอได้มั้ยคะ?
เธออายุสัก 70 ผมขาวโพลน...
ตาสีซีด สวมแว่นหนามาก
อย่าห่วงเลยค่ะ เราจะหาตัวเธอให้เจอ
คุณมั่นใจได้เลย
พวกเขาจะไว้ใจฉันให้ดูแลลูกเขา หลังเกิดเรื่องแบบนี้แล้วได้ยังไงกันคะ?
มาทำอะไรสักอย่างเถอะ
ห้อยจี้นักบุญแอนโธนี่ของย่าผมเถอะ คุณก็รู้ว่าผมชอบมันมาก
เผื่อนำโชคมาสู่เรา
คุณไม่เชื่อเรื่องนั้นนี่คะ
ถูกต้อง แต่ถ้าคุณห้อยมันไว้ อาจจะได้ผล
ไม่ใช่ของขวัญหรอกนะ ผมให้คุณยืม
ไว้เราเจอซิโมญแล้ว ค่อยคืนแล้วกัน
คาร์ลอส!
พ่อแม่ของซิโมญ ซานเชส ยิ่งรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งมากยิ่งขึ้น
เด็กชายวัย 7 ขวบหายตัวไปจากบ้าน เมื่อ 6 เดือนที่แล้ว
สถานการณ์ในตอนนี้ ยิ่งดูสิ้นหวังมากขึ้น...
เพราะซิโมญป่วยและต้องทานยาทุกวัน พ่อแม่ของเขา...
ลูกชายดิฉันหายตัวไป เมื่อ 6 เดือนก่อน
เขาชื่อซิโมญ
เราติดประกาศไปทั่ว พวกคุณอาจเคยเห็น
เราพยายามทำทุกอย่าง...
แต่ก็ไม่มีเบาะแส...
แม้แต่ร่องรอย
ลูกชายดิฉันมีเพื่อนในจินตนาการ
เราไม่เคยสนใจมากนัก...
แต่ฉันรู้สึกว่า พวกเขาอยู่ในบ้าน
ฉันเห็นลูกสาว
หนึ่งปีเต็มๆ หลังจากลูกตายไปแล้ว
ตอนนั้นเป็นตอนกลางคืน เราหลับกันอยู่
ฉันตื่นขึ้นมา...
ไม่รู้ตัวว่าทำไม ฉันเดินไปที่ห้องลูก
แล้วลูกก็อยู่ที่นั่น
ยิ้มให้ ท่าทางสงบ
ฉันว่าลูกพยายามบอกฉันว่า..
"หนูสบายดีค่ะ หนูปลอดภัย"
"อย่าเป็นทุกข์เพราะหนูเลย"
ไม่ใช่เรื่องผิดปกติหรอกครับ ที่จะรู้สึกแบบนั้น...
การปรากฏตัวของคนที่เรารัก หลังจากที่เขาจากไปแล้ว
พวกเราทุกคนในกลุ่มสูญเสียคนรักไปนี่ เล่าเรื่องคล้ายๆกันนี้ให้คุณฟังได้ทุกคน
คุณไม่เข้าใจ
ลูกชายดิฉันยังไม่ตาย
เพื่อนเขาเอาตัวเขาไป ฉันเห็นพวกนั้นคนนึง วันเดียวกับที่ลูกหายตัวไป
ลูกอยู่ที่บ้าน
ฉันจะทำทุกวิถีทาง เพื่อเอาตัวลูกฉันกลับมา
ฉันไม่ได้บ้านะ...
เชื่อฉันเถอะค่ะ
ฉันรู้ตัวว่าพูดอะไรอยู่
หลายเมืองอยู่ในภาวะเตือนภัย จากลมแรง ฝน และหิมะ
คาดการณ์ว่าหิมะจะตกหนักที่สุด ทางตอนเหนือ
ทางเหนือของแอสทูเรียส คืนนี้ในบางเมือง...
คาดว่าจะมีหิมะตกหนา 20 ซม. ในแถบเทือกเขาคันตาบริอาญ...
หลายเมืองจะถูกตัดขาด ระหว่างลมพายุพวกนี้ และ...
นั่นหล่อนนี่
ผู้หญิงที่มาบ้านเราวันนั้น
เบนิกญา?
ซิโมญ!
เขาฆ่าเธอ เขาฆ่าเธอ
เธอตายแล้ว
เราไปที่บ้านของเบนิกญา เจอรูปพวกนี้...
กับฟิล์ม 8 มม. เก่าๆ
ฉันอยากให้คุณดูรูปพวกเขา?
รู้สึกคุ้นๆหน้ามั้ยคะ?
อันโตเนีย ครูใหญ่ ส่วนนี่คือพวกเด็กกำพร้า เพื่อนของฉัน
นี่ มาร์ติน เธอชอบเวลาถูกเรียกว่ามาร์ติน
ริต้า
นั่น วิคเตอร์... ฉันว่าเขาชื่อ กิลเลอร์โม
นั่นก็อลิเซีย เธอตาบอด
ส่วนนี่ฉันเอง
- เบนิกญาเหรอคะ? - ผู้หญิงที่ไปบ้านคุณ...
เคยทำงานที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
เป็นไปไม่ได้ ฉันน่าจะจำหน้าได้สิ
เธอทำงานที่นั่นแค่แป๊บเดียว
เธอมีลูกชายคนนึง ชื่อ โทมัส
ดูเหมือนว่าเด็กนั่น พิการตั้งแต่เกิด...
เขาถูกเลี้ยงไม่ให้พบเจอคนอื่น
ไม่มีใครรู้เรื่องเขา
ทั้งหมู่บ้านเลยตกใจกันหมด ตอนเจอศพเข้า
หมายความว่าไงคะ?
ดูเหมือนว่าเขาหายตัวไป ตอนเล่นสนุกอยู่
พบศพเด็กบนหาด
หลังจากที่คุณถูกอุปการะไปไม่นาน
เด็กกำพร้าคนนึงสารภาพในภายหลังว่า...
พวกเขานึกสนุก แกล้งโทมัส
พวกเขาเข้าไปในถ้ำ กับโทมัส...
แล้วดึงหน้ากากเขาออก ดูว่าเขาจะยอมออกมามั้ย
แต่เขาไม่เคยโผล่ออกมา เขาจมน้ำตาย
มีคนพบศพเขาตอนน้ำลด
ไม่มีใครโทษเด็กๆพวกนั้น พวกเขาแค่เล่นสนุก
เด็กคนนั้นอยู่ในบ้านฉัน
เราลองถามทุกคน ที่งานเลี้ยงเปิดบ้านคุณแล้ว
ไม่มีใครจำเด็กที่สวมถุงกระสอบ คลุมหัวได้เลย
ฉันจำไม่ได้แล้วว่า การนอนหลับทั้งคืนมันเป็นยังไง
ฉันหยุดคิดไม่ได้ค่ะ
จำได้มั้ยคะว่าเราเรียกซิโมญว่ายังไง ตอนเจอเขา?
"2 กิโลตัวน้อย"
คุณเคยบอกว่า "2 กิโลน้อยๆของผม"
ลูกหนักแค่นั้นเอง
หมอว่าน้ำหนักแค่นั้นยังไม่พอ
แต่มันก็มากเหลือเกินสำหรับเรา
ถึงเรารู้กันดีว่า...
มีโอกาสน้อยมาก ที่ลูกจะเป็นคนปกติ
แต่พอเราเห็นเขาแล้ว...
เห็นเขายิ้มครั้งแรก...
ตาของเขา ตาอันใสกระจ่าง...
ซิโมญทำให้เราเข้มแข็งค่ะ คาร์ลอส
มีเรา 3 คนด้วยกัน ทำให้เราเข้มแข็ง
อยู่ด้วยกัน 3 คน
ยกโทษให้ฉันนะคะถ้าฉันอารมณ์เสีย แต่มันทำใจลำบากเหลือเกิน
คาร์ลอส มีคนอยู่ในห้องน้ำ
- มีเรื่องอะไรกัน? - มีคนนอนบนเตียง
คาร์ลอส อย่ามองฉันแบบนั้น ลองจับดูสิ เตียงยังอุ่นๆอยู่เลย
ก็แน่ล่ะ ผมเพิ่งลุกนี่
มีคนมานอนที่เตียงค่ะ
ฉันมั่นใจ
ยุงหมายความเช่นนั้น ตอนที่เขากล่าวว่า...
ในสภาวะจิตใต้สำนึก ที่คนเป็นอยู่ร่วมกับคนตาย
ชาวเยอรมันเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "สาส์นแห่งความตาย"
ดอพเพิลแกงเกอร์ (วิญญาณคนเป็น)
สิ่งมีชีวิตที่ปรากฏตัว หน้าตาเหมือนเจ้าของชีวิต
เหมือนเป็นคู่แฝด
แค่มอเขาผ่านๆ...
หรือมองคนอื่นๆ ที่ผมจะให้คุณดู...
หมายความว่า อย่างไม่ต้องสงสัยเลย...
มันคือพาสปอร์ตสู่โลกอื่น
ลูกชายคุณหายไปนานเท่าไหร่แล้วครับ?
9 เดือนค่ะ
มีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้น ทุกเรื่องโยงไปถึงการหายตัวไปของเขา
ฉันไม่รู้จะไปพึ่งใครดี
มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกครับ
คุณไม่มีทางหาหมอผีเจอ ในสมุดโทรศัพท์หน้าเหลืองเป็นแน่
ฉันดึงมันจากเสื้อผ้า ของคนที่ลักพาตัวลูกชายฉันไป
ตำรวจบอกว่าเขาตายไป เมื่อ 30 ปีก่อน
คนที่เอาตัวลูกชายฉันไป
ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ฉันไม่ยอมนั่งรอเฉยๆที่บ้านแน่
พอจะมีอยู่คนนึงที่เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ คนที่ผมพอไว้ใจได้
ผมพูดตรงๆเลยนะครับ
คุณจะยอมให้คนทรง ไปบ้านคุณมั้ย?
นี่ไม่ใช่ห้องของพวกเด็กๆ ในโรงเลี้ยงเด็กกำพร้า ใช่มั้ย?
ใช่ค่ะ ห้องนอนอยู่ข้างหลังโน้น
งั้นเราควรเริ่มจากตรงนี้
เอ็นริเก้
เยี่ยม ขอเวลาผม 1 ชั่วโมง
ฉันอยากได้ของเก่า จากบ้านหลังนี้...
สิ่งที่เกี่ยวกับประวัติของมัน และถ้าเป็นไปได้...
เสื้อผ้าของเก่าจากอดีต
ไม่ได้มีแค่พวกเรา
มีนักจิตวิทยาของตำรวจ ปิลาร์...
ที่อยากมาเข้าร่วม ในครั้งนี้ด้วยจริงๆ
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
เยี่ยม เยี่ยมเลย
มีตำรวจมาก็ดี!
หล่อนเอาตุ๊กตาไปทำไม?
ออโรร่าต้องการสิ่งของ เพื่อช่วยให้จิตของเธอตกอยู่ในภวังค์ได้ง่าย
เสื้อผ้าและข้าวของช่วยให้เธอ เข้าสู่ภวังค์...
และเริ่มการถอยกลับ
- ถอยกลับเหรอ? - เป็นการเรียกพลังจิต
อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ถูกเสริมเพิ่ม ไขว้ผสานกัน
เหมือนเดินทางข้ามกาลเวลา ประมาณนั้น
อาจฟังดูเหมือนใช้ เวทย์มนตร์ไปหน่อย...
แต่คุณต้องไม่กลัว ญาณหยั่งรู้ในโลกคู่ขนาน
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ออโรร่าจะเห็น
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ผมก็หวังว่าเราทุกคนจะเห็นกัน
ทุกอย่างพร้อมแล้ว เอ็นริเก้
พร้อมแล้ว ตามใจคุณเลย
- ออโรร่า คุณได้ยินผมมั้ย? - เยี่ยม ฉันพร้อมแล้ว
เริ่มล่ะนะ
ทุกอย่างรอบตัวคุณ เริ่มจางหายไป
ความมืดมิดกำลัง เข้ามาวนรอบตัวคุณ...
มันปิดล้อมตัวคุณ
ทุกอย่างจางหายไป เราไม่ได้อยู่ที่นี่
มีเพียงคุณอยู่ตามลำพัง กลางความมืดมิด...
และความมืดมิดนั้น เริ่มจางหายไป
ผมจะนับถอยหลัง...
จากสิบ...
แล้วพอผมนับจบ...
คุณจะเดินไปที่ไหนก็ได้ ตามใจคุณ...
และจะมองเห็น...
คนที่กำลังซ่อนอยู่ในบ้านหลังนี้
สิบ...
เก้า...
เเปด...
เจ็ด...
หก...
ห้า...
สี่...
สาม...
สอง...
หนึ่ง...
คุณลืมตาได้
หนาวจัง...
หน้าต่างเปิดอยู่
ออโรร่า...
ผมอยากให้คุณมองไปรอบๆ
มีใครอยู่ในห้องกับคุณมั้ย?
ฉันได้ยินเสียงคน
ได้ยินเสียง...
ได้ยินเสียงอะไรสักอย่าง
ได้ยินเสียงบางอย่าง
เสียงนั้นดังแล้วก็เงียบ
ฉันไม่ได้ยินแล้ว
ฉันว่าฉันพลัดหลง กับพวกเขาแล้ว
ฉันได้ยินเสียงอีก
...ทุกคนเงียบ
เด็กๆ...
ฉันแน่ใจว่าเป็นพวกเด็ก
สุดปลายทางเดินโน่น ฉันว่าใช่พวกเขา
ฉันเปิดไม่ได้
ประตูปิด
แต่มีคนอยู่
พวกหนูร้องไห้ทำไม?
- เราไม่สบาย! - ใครไม่สบายเหรอ?
ฉันไม่ทำร้ายหนูนะ
อย่ากลัวเลย เปิดประตูเถอะ
อย่ากลัว
เปิดประตูเถอะ
เราอยากให้คุณเปิดประตู!
นี่พวกนั้นทำอะไรกับพวกหนู?
พวกนั้นทำอะไรลงไป?
ออโรร่า...
บอกผมสิว่าคุณเห็นอะไร
เด็ก 5 คน
พวกเขาป่วยหนัก กำลังร้องไห้
เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้นกัน?
พวกเขากำลังจะตาย
ใครกันอยากวางยาพวกหนู?
มีคนกำลังจะฆ่าเรา
ลูกชายฉันอยู่ที่นั่นมั้ย?
ออโรร่า ซิโมญอยู่กับคุณมั้ย?
ซิโมญอยู่ที่นี่มั้ย?
ออโรร่า? ออโรร่า คุณได้ยินผมมั้ย?
เอาตัวเธอกลับมาเถอะ
ออโรร่า ยืนอยู่กลางห้องนะ
ผมจะนับจากสิบ
สิบ...
เก้า...
เเปด...
เจ็ด...
หก...
ห้า...
สี่...
สาม...
สอง...
หนึ่ง...
ฉันเคยอยู่ที่บ้านนี้แต่ว่า...
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ทั้งเตียง ของเล่น การตกแต่ง ทุกอย่างเคยเก่ากว่านี้มาก
เเสงจากประภาคาร ส่องผ่านหน้าต่าง
คุณแน่ใจนะว่า ไม่เห็นซิโมญ?
มันมืดมาก ฉันขอโทษนะคะ
จำใครไม่ได้เลย
แต่พวกเด็กๆอยู่ที่นั่น
คุณเห็นพวกเด็กๆ ใช่มั้ย?
- ใช่แล้วค่ะ - นี่คุณพูดถึงเรื่องผีอยู่นะ
แล้วผีคืออะไรล่ะครับ คาร์ลอส?
มีบางอย่างอยู่ที่นี่ เราทุกคนก็เห็นมัน
เวลามีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น
บางครั้งจะทิ้งร่องรอยไว้...
รอยแผลที่ทำหน้าที่...
เสมือนเป็นเงื่อนร้อยรัด 2 กาลเวลาเอาไว้
เหมือนดังเสียงสะท้อน...
ดังก้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า รอให้คนได้ยิน
เหมือนดั่งแผลเป็น...
โอ๊ะ ฉันขอโทษค่ะ
เหมือนดั่งแผลเป็นหรือการหยิก...
ที่เรียกร้องให้ลูบประโลม เพื่อให้หายเจ็บปวด
ลอร่า...
เราซึ่งใกล้ชิดกับความตาย...
จะรับสาส์นเหล่านั้นได้ดีกว่า
คุณหมายความว่าที่ลูกชายฉัน เห็นเด็กพวกนั้น...
เพราะว่า...
เอาล่ะ ลอร่า... ผมว่าพอได้แล้ว
กรุณาเก็บข้าวของแล้วไปซะ
คาร์ลอส เราปล่อยให้พวกเขา ไปแบบนี้ไม่ได้นะ
ลอร่า นี่มันแค่ปาหี่...
กลหลอกเด็กธรรมดา
ฉันไม่เชื่อเรื่องนี้ ทำไมล่ะ?
เพราะอะไรกัน? พวกเขาพูดถูก ไม่ใช่เหรอ?
- พวกเขาไม่ต้องการเงินทอง - ตอนนี้น่ะยัง
งั้นจะให้ฉันทำยังไง?
บอกมาสิว่า ฉันควรทำยังไง?
ผ่านมานานมากแล้ว ตำรวจไม่เจอเบาะแสอะไรเลยสักอย่าง...
แม้แต่อย่างเดียว...
ว่าลูกชายฉันอยู่ที่ไหน อยู่หรือตายไปแล้ว
จะให้ฉันทำยังไง นั่งรอไปเรื่อยๆงั้นเหรอ?
ฟังสักหน่อยมันจะไปเสียหายอะไร?
- ลอร่า พอเถอะ! - ไม่ คุณนั่นแหละหยุด!
บอกฉันมาสิ ปิลาร์...
กี่คดีที่คล้ายๆแบบนี้กันแล้ว ที่คุณเจอในหมู่บ้านบ้าๆนี่?
ขืนทำให้เสียสมาธิอีก ฉันจะไม่เชิญคุณมาที่นี่
ฉันควรทำยังไงดีคะ?
คุณคะ...
คุณเป็นแม่ที่ดี
ความเจ็บปวดจะทำให้คุณเข้มแข็ง มันจะนำทางให้คุณ
มีแต่คุณเท่านั้นที่้รู้ว่า ยินดีจะไปอีกไกลเท่าใด...
เพื่อหาลูกชายคุณเจอ
ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
คุณได้ยินแต่ไม่ยอมนิ่งฟัง
สิ่งที่เห็นไม่อาจเชื่อได้ ย่อมมีหนทางอื่นเสมอ
จงเชื่อ...
แล้วคุณจะ "เห็น" เอง
ยังมีการตามหาซิโมญต่อไป
นั่นคุณทำอะไร?
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว
เราควรจะไปอยู่ที่อื่น อย่างน้อยก็สักพัก
พวกเด็กๆอยู่ที่นี่ ออโรร่าเห็นพวกเขา ฉันไปไม่ได้
คุณเองก็ได้ยินเสียงพวกนั้น
เอ็นริเก้ขึ้นมาข้างบนตั้งชั่วโมง อาจจะแอบมาต่อสายเคเบิลพวกนั้นก็ได้
คุณมองไม่ออกรึไงว่า อาจเป็นแผนแหกตา?
ทฤษฎีของปิลาร์ใช่มั้ย แผนแหกตาน่ะ?
- ทฤษฎีที่มีเหตุผลรองรับของหล่อนเหรอ? - ปิลาร์ปกป้องเราอยู่นะ
จากอะไรล่ะ?
ก็เรื่องที่เกิดขึ้นอย่างเย็นนี้
ที่มีคนเข้ามาในบ้านเรา ทำให้ชีวิตเราพังมากไปกว่านี้
- พวกเขาก็แค่อยากช่วย - ช่วยเหรอ?
คุณไม่ได้ยินที่พวกนั้นพูดเหรอ?
พวกเขาพูดถึงเรื่องหาซิโมญมั้ยล่ะ?
เปล่าเลย พวกเขาก็แค่อยาก ติดต่อกับคนตายเท่านั้นนะ ลอร่า
ถ้าซิโมญยังมีชีวิตอยู่ ผมก็ไม่เห็นว่าพวกเขาจะช่วยเราได้ยังไง
ถ้าลูกตายไปแล้ว พวกเขาก็เอาลูกกลับมาไม่ได้
ผมจะไม่เต็มใจหรือว่ารับ เรื่องบ้าๆนี่ต่อไปได้แล้วนะ
ขอร้องล่ะ ลอร่า ไปจากบ้านนี้กันเถอะ
คาร์ลอส คุณจะมาขอให้ฉันยอมแพ้ไม่ได้ ไม่ว่าจะคุณหรือปิลาร์ก็ตาม
ลอร่า เราผ่านพ้นเรื่องนี้ได้นะ มีตั้งหลายคู่ ที่เสียลูกไปแล้วยังทำใจมาได้เลย
ฉันก็แค่อยากอยู่กับซิโมญ คุณไม่เข้าใจรึไง?
ถ้าคุณอยากไปละก็ ฉันก็ไม่ห้ามคุณหรอก ฉันแค่อยากเจอลูกนะ คาร์ลอส...
ขอแค่นั้นเอง!
พวกเธออยู่ไหน?
ฉันไม่กลัวหรอก
อยากเล่นนักเหรอ?
เล่นกับฉันอยู่เหรอ?
เบนิกญ่า?
พระเจ้า ขออย่าให้เป็นเขาเลย
ได้โปรดเถิด ได้โปรด ขออย่าให้เป็นซิโมญ ได้โปรด
- เจอ 5 ศพ ใช่มั้ย? - ใช่แล้ว
เพื่อนฉันทั้งนั้น
มาร์ติน ริต้า อลิเซีย กิลเลอร์โม วิคเตอร์
เบนิกญาฆ่าพวกเขา
เธอถึงกลับมาที่โรงเก็บของ มาขุดศพพวกเขา
ฉันน่าจะคิดออก
เกมที่พวกเขาเล่น ทำให้โทมัสตาย...
ตอนนี้พวกเขากำลังเล่นเกมกับ ซิโมญและฉันอยู่ คุณไม่เข้าใจรึไง?
ซิโมญอยู่ในอันตรายนะ ฉันไม่รู้ว่าจะเล่นเกมนั่นยังไง
ฉันไม่รู้ว่าจะเล่นยังไง
- ลอร่า คุณเพ้อเจ้อไปเองทั้งนั้นนะ - คาร์ลอส ฉันเจอมากับตัวเอง
แล้วเมื่อบ่ายนี้ล่ะ? ใครเป็นคนวางเบาะแสนั่น?
ซิโมญทำเองขึ้นมาหมด เพื่อเรียกร้องความสนใจคุณ
ใครนะ?
บอกฉันมา เร็วสิ ใครกัน?
ผมเก็บของแล้ว ผมไม่อยากให้เราอยู่ที่นี่
ฉันยังไปไม่ได้
ผมจะไม่อยู่ที่นี่...
ส่วนคุณก็ไม่ควรอยู่คนเดียว
ฉันยังไปไม่ได้ มีความทรงจำมากมาย เหลือเกินค่ะ คาร์ลอส
ฉันต้องบอกลาก่อน
ขอ 2 วัน
ฉันคนเดียว
ขอร้องนะคะ ฉันขอแค่นี้
ขอร้องล่ะ
กรุณาสวดสรรเสริญ ในสิ่งที่ท่านประทานให้เรา
ขอบพระคุณที่ให้เรา มารวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง...
และอยู่ด้วยกัน
พวกเธอยังต้องการอะไรจากฉันอีก
ฉันต้องทำอะไรอีก? ต้องทำอะไรอีก ห๊า?
ฉันไม่มีเวลาแล้วนะ ไม่มีเวลาแล้ว
ฉันไม่มีเวลา ไม่มีเวลาแล้ว ไม่มีเวลา
อยากเล่นกันต่อเหรอ? ใช่มั้ย?
งั้นมาตกลงกัน ฉันจะเล่นต่ออีกสักพัก...
แล้วพวกเธอบอกฉันมาว่า ซิโมญอยู่ไหน ตกลงมั้ย?
ตกลงมั้ย?!
ตกลงมั้ย?
หนึ่ง สอง สาม ก็อก ก็อก ก็อก!
หนึ่ง...
หนึ่ง สอง สาม ก็อก ก็อก ก็อก!
หนึ่ง สอง สาม...
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ไม่นะ
เดี๋ยวก่อน ฉันไม่ทำอะไรเธอ แค่อยากหาซิโมญให้เจอ
ซิโมญ?
แม่ฮะ แม่ร้องไห้ทำไม?
โธ่ ลูกรักของแม่!
ลูกไม่เป็นไรนะ? ตัวเย็นเจี๊ยบเชียว
ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
ไม่ต้องกลัว แม่จะพาลูกออกไปเอง
อยู่เล่นกับเราเถอะฮะ
ไม่ได้จ้ะ ลูกรัก เราอยู่เล่นต่อไม่ได้
ฟังแม่นะ ซิโมญ
ลองจินตนาการว่าที่นี่ มีแค่แม่กับลูก ตกลงมั้ย?
คิดถึงเรื่องก่อนที่เรามาที่บ้านนี้
จำได้มั้ยจ๊ะ ลูกรัก?
คิดถึงแต่เรื่องนั้นนะ ตกลงมั้ย?
คิดถึงแต่เรื่องนั้น...
คิดถึงพ่อเขา...
คิดถึงคริสต์มาสปีหน้า...
แล้วก็ทุกอย่างที่เราจะทำด้วยกัน
หลายเรื่องเลยนะจ๊ะ ลูกรัก!
หลับตาซะ หลับตาลง หลับให้สนิท สนิท สนิทเลยนะ
ใช่แล้วจ้ะ หลับตาให้สนิทเลย...
แล้วก็คิดว่าลูกโตขึ้นมา จะเป็นอะไร
ลูกอยากเป็นอะไรจ๊ะ ลูกรัก?
คิดถึงโรงเรียนที่ลูกจะไป เพื่อนๆที่ลูกจะมี
แค่เชื่อว่าช่วงเวลาที่...
โทมัสกับเด็กอื่นๆ ไม่มีตัวตนจริงๆ
นี่มันแค่ความเพ้อฝันนะ ลูกรัก
เหมือนฝันร้าย
ทำเพื่อแม่นะ ซิโมญ ตกลงมั้ย?
พอลูกลืมตาขึ้นมา...
ไล่พวกเขาออกไป
แม่ขอร้องล่ะ ไล่พวกเขาออกไป
แม่ขอร้องนะ
หลับตาลงเถอะ ลูกรัก...
แล้วเล่นกับแม่ต่อนะ ตกลงมั้ย?
เล่นกับแม่ต่อนะ ลูกรัก ตกลงมั้ย?
- มีอะไร? - บ้านหลังน้อยของโทมัสฮะ
ไม่....!
ไม่!
ไม่....!
แม่เจอลูกแล้ว ไม่ยุติธรรมเลย
แม่เจอลูกแล้ว
ฉันอยากได้ซิโมญคืนมา
แม่ฮะ แม่ฮะ ผมตื่นได้หรือยัง?
ได้สิจ๊ะ ลูกรัก ลูกตื่นได้แล้ว
แม่ฮะ แม่ฮะ...
ผมเจอเหรียญพิเศษ
ตอนนี้ผมก็ขออะไรได้แล้ว
ผมขอให้แม่อยู่คอยดูแลพวกเราทุกคน
ลอร่านี่!
ลอร่า!
เธอแก่แล้วนะ เหมืนอย่างเวนดี้ในนิทานเลย
ลอร่า
มาสิ ไม่ต้องกลัว
บ้าน ชายหาด เด็กที่สูญหายไป
กาลครั้งหนึ่ง...
มีบ้านหลังหนึ่งใกล้ชายหาด...
ที่ซึ่งเด็กที่สูญหายไป อาศัยอยู่...
ด้วยความรำลึกถึง ลอร่าและซิโมญ...
และเด็กกำพร้า...
มาร์ติน ริต้า กิลเลอร์โม วิคเตอร์ และ โทมัส
'สถานรับเลี้ยงผี'